روز جهانی عکاسی 1390

شوق عکاسی برای عکاسان آماتور شاید مثل یک حوس باشه، زودگذز. اما واقعا ته دل گاهی احساس نیاز می کنند، احساس می کنند که الان می تونن با عکس گرفتن از هرچیزی آرامش رو بوجودشون بیارن. اگر اینجوری بود بدونید حوس نیست، درونتون وجود داره، نگذارید از بین بره.

گل نور

گل نور

به همه طرفداران عکاسی؛
همه کسانی که با عکاسی احساس آرامش می کنند؛
و کسانی که با دیدن عکس در لذت فرو می روند؛
روز جهانی عکاسی رو به همه این عزیزان (با کمی تاخیر) تبریک می گم و عکس بالا، گلدون و گل نورانیش رو هدیه می کنم تا اینکه همیشه در لذت پس زمینه سیاه عکس های زندگیتان نور را موضوع کنید.

قسمت چهار مجموعه وراثت

انتظار ها برای خواندن قسمت چهارم و آخر از مجموعه وراثت رو به پایان هست.

مجموعه وراثت که در ابتدا سه گانه وراثت بود با کتاب «اراگون» شروع و سپس کتاب «الدست» و در آخر هم به «بریسینگر» می رسید. کریستوفر پائولینی، نویسنده این مجموعه فانتزی، در انتهای بریسینگر گفت برای اتمام زیبا تر داستان به کتاب چهارم باید رفت.

جلد کتاب چهارم مجموعه وراثت

جلد کتاب چهارم مجموعه وراثت

به گفته سایت رسمی کتاب، آلاگیزیا، کتاب چهارم نیز با نام «وراثت» (Inheritance) روز سه شنبه، 17 آبان 1390 (8 نوامبر 2012) منتشر می شود. که از الان پیش فروش کتاب هم شروع شده.
فکر نمی کنم بشتر از یک ماه ترجمه شده کتاب در ایران چاپ بشود – البته بعد از 2 ماه 5 ناشر متفاوت با 6 ترجمه کتاب را جاپ خواهند کرد و کمتر از 1 ماه اسکن شده اش در اینترنت قاجاق فرهنگی می شود!.

شخصا بیصبرانه منتظر خواندن آخرین قسمت هستم. در سایت آلاگیزیا به طرفداران پیشنهاد داده که تا زمان چاپ کتاب شروع به خواندن مجدد جلد های قبلی کنید که پیشنهاد بدی هم به نظر نمی رسد.
یکی از چیز های جالب، تریلر کتاب آخر بود که در پایین می توانید ببینید.

امیدوارم این داستان جذاب به خوبی و زیبایی تمام بشود. به تمامی دوستداران کتاب به بویژه فانتزی و سبک تاکین خواندن کل این مجموعه رو پیشنهاد می کنم.

خود

گاهی واقعا انگشت به دهن می مونم، از اعتماد به نفس بعضی ها.
یعنی اصلا تو مغزم جا نمی شه که این ها اعتماد به نفس از کجا اومده و چطوری تو یه نفر جمع شده.
هر طور، همه رقمه، بالا بری پایین بیای اصلا نمیشه درک کرد که از کجا می تونه بیاد.

arrogant

arrogant

با محکمی، چشم تو چشمت چیز هایی میگه که می دونی درست نیست. اصلا نیم ساعت پای حرف هاش بشینی تناقض میبینی اما باز هم همونجوری محکم ادامه می ده. فقط کافیه از یه طرف دیگه وارد موضوع بشی یارو میاد با همون اعتماد به نفس اولیه نقیض حرف قبلیش رو برات با تمام غرور زیر پوستیش می زنه.

همچین خالی می بنده که اون سرش نا پیدا، از یه کشور دیگه سر در میاره اصلا. پاش رو از ایران بیرون نگذاشته ها!

کارهای بزرگی کرده، اگر هم خودش نکرده باشه تو اون کار یه مشکل بزرگ بوده که این راه حلش رو داد، یا اصلا از این مشاوره گرفتن یا اگر هیچکدوم هست، اون کار یه مشکل بزرگ داره که اونا نمی فهمن و فقط این آقا فهمیده.

طرف قیافش مثل ناخونگیره عکس های فیسبوکش در حد مریلین مونرو!

طرف 4 تا کار نکرده ها ادعای سد سازی می کنه و میگه این کاری که شما می خواهید بکنید کار 2 روزه منه.
یکی نیست بگه آخه …. !

و جالبه این ها ویژگی اصلی ایرانی های عزیز دل هست.

—————————————————–

خیلی وقته حوس وبلاگ نویسی دارم، پر از طرح و ایده و اینهام. اما وقتم اجازه نمی ده. این هم از دستم در رفت. اگه بشه، نظم و سر و سامون دار بشه این روال زندگی به وبلاگ بیشتر می رسم.